• രാജീവൻ കാഞ്ഞങ്ങാട് :::::

ഉത്രാടവും തിരുവോണവും വരുന്നു എന്നു കേട്ടാൽ മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ആദ്യം ഓടിയെത്തുന്നത് മഹാബലിയാണോ, പൂക്കളമാണോ, അതോ ഓണസദ്യയാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ വലിയ തർക്കമുണ്ട്. പക്ഷേ, വീട്ടിലെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരം വളരെ വ്യക്തമായിരിക്കും:

“ആദ്യം മാർക്കറ്റിൽ പോയി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവാ!”

അങ്ങനെ, മഹാബലി വരുന്നതിനു മുമ്പേ മലയാളി ഉത്രാടപ്പാച്ചിൽ തുടങ്ങും.

ഉത്രാടം എന്നത് ഓണത്തിന്റെ തലേ ദിവസം മാത്രമല്ല; വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കുന്ന ദിവസം കൂടിയാണ്. പച്ചക്കറി വാങ്ങണം, പഴം വാങ്ങണം, പൂ വാങ്ങണം, പപ്പടം വാങ്ങണം, സദ്യയ്ക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം… അവസാനം വീട്ടിലെത്തിയാൽ അമ്മ ചോദിക്കും:

“പായസത്തിനുള്ള ശർക്കര വാങ്ങിയോ?”

അപ്പോഴാണ് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത്—ഉത്രാടച്ചന്ത ഇനിയും തീർന്നിട്ടില്ലെന്ന്!

ഉത്രാടച്ചന്തകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ വിലപേശാൻ മടിക്കുന്ന മലയാളി ഉത്രാട ദിവസം കടക്കാരനോട് പത്ത് രൂപയ്ക്കായി ലോകസാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ തന്നെ ചർച്ച ചെയ്യും.

“ചേട്ടാ, കുറച്ച് കുറച്ചുതരൂ… ഓണമല്ലേ!”

കടക്കാരൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയും:

“ഓണമാണല്ലോ, അതുകൊണ്ടല്ലേ വില ഇത്രയും കുറഞ്ഞത്!”

അത് കേട്ട് വിലകുറഞ്ഞോ കൂടിയോ എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നമ്മൾ സാധനവും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.

വീട്ടിലെത്തിയാൽ അടുത്ത പരിപാടി പൂക്കളം. പൂക്കളം ഇടാൻ എല്ലാവർക്കും വലിയ ആവേശമാണ്. പക്ഷേ പൂക്കൾ വാങ്ങാൻ പോകുന്നത് സാധാരണയായി ഒരാളായിരിക്കും. പൂക്കളം ഇടുമ്പോൾ ഉപദേശം നൽകുന്നത് വീട്ടിലെ മുഴുവൻ ആളുകളും.

“ഇത് കുറച്ച് ഇടത്തേക്ക് മാറ്റൂ…”

“നിറം ഒന്ന് ബാലൻസ് ചെയ്യണം…”

“ഇവിടെ കുറച്ച് മഞ്ഞപ്പൂ വേണം…”

അവസാനം പൂക്കളം കണ്ടാൽ തോന്നും,ഇത് പൂക്കളമാണോ, കുടുംബയോഗത്തിന്റെ മിനിറ്റ്സാണോ?

തിരുവോണം എത്തിയാൽ പിന്നെ വീട്ടിൽ ഉത്സവാന്തരീക്ഷം. രാവിലെ കുളിച്ച് പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കണം. പുതിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചതോടെ എല്ലാവരും കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കും. പിന്നെ ഫോട്ടോ. ഫോട്ടോയ്ക്ക് ശേഷം മറ്റൊരു ഫോട്ടോ. അതിനുശേഷം “ഒന്ന് നന്നായി ചിരിക്കൂ” എന്ന നിർദ്ദേശം.

അതിനിടെ സദ്യയുടെ മണം അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരും.

ഓണസദ്യയാണ് തിരുവോണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹാരാജാവ്.

ചോറ്, പരിപ്പ്, സാമ്പാർ, അവിയൽ, തോരൻ, ഓലൻ, കാളൻ, പച്ചടി, കിച്ചടി, ഇഞ്ചിക്കറി, അച്ചാർ, പപ്പടം, പഴം, പായസം…

സദ്യ കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മൾ വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറയും:

“ഇന്ന് കുറച്ച് മാത്രമേ കഴിക്കൂ.”

പക്ഷേ ആദ്യത്തെ കറിയെത്തുമ്പോൾ ആ തീരുമാനം അവിടെ അവസാനിക്കും.

രണ്ടാമത്തെ കറി വന്നാൽ ആത്മനിയന്ത്രണം പോകും.

മൂന്നാമത്തെ കറി വന്നാൽ ആരോഗ്യബോധം പോകും.

പായസം എത്തിയാൽ “നാളെ മുതൽ ഡയറ്റ്” എന്ന തീരുമാനമാണ് ജനിക്കുന്നത്.

സദ്യ കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് മലയാളി മനസ്സിലാക്കുന്നത്,മഹാബലിയുടെ കാലത്ത് സമൃദ്ധി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സമൃദ്ധിയുടെ പ്രധാന തെളിവ് വയറിന്റെ വലിപ്പമാണെന്ന്!

ഓണം എന്നാൽ സദ്യ മാത്രമല്ല. വള്ളംകളി, പുലിക്കളി, തിരുവാതിര, ഓണക്കളികൾ എന്നിവയും ഓണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ ടിവിയിൽ വള്ളംകളി കണ്ടുകൊണ്ട് സോഫയിൽ കിടക്കുന്നവനോട് “നമുക്ക് വള്ളംകളിക്ക് പോകാം” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഉടൻ മറുപടി വരും:

“വേണ്ട, നീ പോയിട്ട് വീഡിയോ അയച്ചാൽ മതി.”

പുലിക്കളിയുടെ കാര്യവും അതുതന്നെ. പുലിയായി ചായം പൂശാൻ വലിയ ആവേശം. പക്ഷേ ആ ചായം കഴുകിക്കളയാൻ വരുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ പുലി ആരെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്.

ഓണത്തിന്റെ കേന്ദ്രകഥ മഹാബലിയെക്കുറിച്ചാണ്. മഹാബലിയുടെ കാലത്ത് എല്ലാവരും സമത്വത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. ആരും പട്ടിണിയില്ല, ആരും ദുഃഖമില്ല, എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലം.

ഇന്നും ആ സ്വപ്നം മലയാളിയുടെ മനസ്സിലുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മഹാബലി കേരളത്തിലേക്ക് വന്നാൽ ആദ്യം അദ്ദേഹം ചോദിക്കുക ഒരുപക്ഷേ ഇതായിരിക്കും:

“എന്റെ പഴയ രാജ്യം എവിടെ?”

നമ്മൾ പറയും:

“രാജാവേ, രാജ്യം ഒക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷേ ആദ്യം റോഡിൽ നിന്ന് വീട്ടിലെത്താൻ ഒരു മണിക്കൂർ വേണം!”

മഹാബലി വീണ്ടും ചോദിക്കും:

“ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലാണോ?”

“അതെ.”

“എന്താണ് എല്ലാവരുടെയും കയ്യിലുള്ളത്?”

“മൊബൈൽ ഫോൺ.”

അത് കേട്ട് മഹാബലി ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് വീണ്ടും പാതാളത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയാലും അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല!

എങ്കിലും ഓണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം ഇതൊന്നുമല്ല. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നതിലാണ് അതിന്റെ സന്തോഷം. അകലെയുള്ളവർ വീട്ടിലെത്തുന്നു. ബന്ധുക്കൾ കാണുന്നു. സുഹൃത്തുക്കൾ ഒത്തുചേരുന്നു. പഴയ പിണക്കങ്ങൾ കുറച്ചെങ്കിലും മറക്കുന്നു.

ഓണം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പങ്കുവയ്ക്കലാണ്. സദ്യയിലെ കറികൾ പോലെ സന്തോഷവും പങ്കുവയ്ക്കണം. പൂക്കളത്തിലെ പൂക്കൾ പോലെ വ്യത്യാസങ്ങൾക്കിടയിലും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കണം.

പ്രകൃതിയെയും മറക്കരുത്. പൂക്കളം ഒരുക്കുമ്പോൾ പ്ലാസ്റ്റിക് പൂക്കളെക്കാൾ പൂക്കളെ തന്നെ സ്നേഹിക്കാം. ആഘോഷം കഴിഞ്ഞ് മാലിന്യം വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് “പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷിക്കണം” എന്ന പ്രസംഗം നടത്താതിരിക്കാനും ശ്രമിക്കാം.

അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ ഉത്രാടം ഒരുക്കങ്ങളുടെ ഉത്സവമാണ്. തിരുവോണം ആഘോഷത്തിന്റെ ഉത്സവവും. എന്നാൽ രണ്ടിന്റെയും ഹൃദയത്തിൽ കുടുംബവും സൗഹൃദവും സ്നേഹവും പങ്കിടലുമാണ്.

മഹാബലി വരുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല.

പക്ഷേ അമ്മ വിളിച്ചാൽ നമ്മൾ തീർച്ചയായും വരണം:

“സദ്യയ്ക്ക് ഇരിക്കൂ!”

കാരണം മഹാബലിക്ക് പോലും ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് മലയാളിയുടെ ഓണസദ്യ തന്നെയായിരിക്കും!

രാജീവൻ കാഞ്ഞങ്ങാട്

മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ വാർത്തകളും വിശേഷങ്ങളും
AMCHI MUMBAI | Every Saturday | 4:30 PM | Kairali News